Time 
, - Gedichten
Posted by Administrator
Every year will pass
it isn't time that lasts.

Beyond the months and weeks
is a voice that speaks.

To hear it you can start
to listen to your heart.

Do not mind a thought
so you won't get caught:
believe the truth it lies
get tricked by its diguise.

Let your mind be so
and awareness grow.

Something is behind
all the veils of mind.

Feel then, feel and see
beauty of the free.

Journeys of the soul
learning without goal.

Here it is a must
to develop trust.

All is faced with love,
guidance from above,
courage deep inside.

Able to abide.

Then the truth within
your sanity and sin
shines itself to you,

says you're holy too.
view entry ( 1888 views )   |  permalink   |  print article

Vederlicht en zwaartekracht 
, - Gedichten
Posted by Administrator
De pluizen in de wereld
bewegen zichzelf niet.
Daarom bewegen zij heel vredig,
en kennen geen verdriet.

De pluizen kennen slechts de zwaarte,
die hen tezamen houdt.
Wij mensen zijn geheel hetzelfde
als pluizen opgebouwd.

view entry ( 1248 views )   |  permalink   |  print article

IJs 
, - Verhalen
Posted by Administrator
Een weids bevroren landschap, wit en niet betreden. 't Is mistig en oneindig. Eenzaamheid en kou. De fase van ontdekken is aangebroken. Geen kleding kan hier tegenop.
De omgeving bevriest ook de geest. Gedachten veranderen in ijskristallen, zo doorzichtig. Alsof ze niet bestaan. De eenzaamheid verdiept zich. Geen troost, geen warmte, geen leven in deze plek. Het leven is hier bevroren. De stilte is onbekend. Tijd bestaat niet.
Mensen worden wakker. Liggen in hun bed. Diep onder de dekens blijft het van binnen koud. Vragen cirkelen als aasgieren rond in hun hoofden. Zij zoeken naar een prooi, maar kunnen die niet vinden. Alles is bevroren.
Mensen zoeken houvast. Vragen hulp aan vragen. Vinden kameraden in de vragen. Doen alsof dit warmte brengt als ze rillend opstaan. De rilling is een ongenode gast.
Mensen gaan weer slapen. Lopen door de stad. Werken heel de dag en zorgen voor hun kinderen. Het landschap van ijs is vergeten. Bedekt onder de lagen van bestaan. De kleine speldenprikjes zijn niet voldoende om terug naar huis te keren.
Mensen maken brokken. Ze maken ze genoeg. Precies voldoende voor bevruchting van de openbaringen. Het bewustzijn groeit en wint gestaag aan kracht. Het bewustzijn schijnt weldra alle dag en nacht.
Bewustzijn is besmettelijk. Er heerst een epidemie. De koude van de mensheid wordt verdreven. Geen mens begeeft zich vrijwillig in de wereld van het ijs. Niemand komt levend terug van de leegte.
Mensen zijn op reis. Verlangend naar vervulling en uit liefde voor het leven. De eerste zonnestralen geven warmte, en zo besef van kou. Het licht laat oneindige ruimte zien, een uitgestrekt ijsparadijs.
De eerste aanblik soms bang en jaagt soms mensen weg. Geduldige en standvastige mensen blijven in het paradijs. Zo smelten zij het langzaam, door liefde van hun zijn. Het smelten van het ijs geeft langzaamaan een richting aan. Leven zit nog altijd veilig en beschermd in bollen en zaden in de grond. Gezegend met hun eigenheid, hun eigen kleur en stem. De tranen geven later water, als het ontdooide paradijs ze weer vervoeren kan.
view entry ( 1506 views )   |  permalink   |  print article

lovesenergy webpagina's 
view entry ( 1136 views )   |  permalink   |  print article


<Back | 1 | 2 |